Rak prostaty - rozpoznanie

Różnica między rakiem prostaty a łagodnym przerostem (BPH) polega na tym, że rak nacieka okoliczne tkanki oraz daje przerzuty do innych narządów, przede wszystkim do kości, powo­dując ich bóle i złamania. Nawet po radykalnym leczeniu może dochodzić do wznowy. Zdarza się, że rak nie daje żadnych dolegliwości ze strony prostaty, a pierwsze objawy choroby wiążą się z przerzutami.

Lekarz podejrzewa raka, jeśli gruczoł krokowy przy badaniu jest twardy lub o nierównej po­wierzchni albo gdy poziom PSA jest bardzo wyso­ki. Stwierdziwszy któryś z tych objawów, kieruje pacjenta na usg transrektalne. Niekiedy mężczyzna z powodu du­żych dolegliwości bez względu na ewentualną diagnozę wstępną kwalifikuje się do resekcji przezcewkowej (TURP). Przy podejrzeniu raka zabieg przeprowadza się niezwłocznie. Ponieważ usunięte tkanki badane są pod mikroskopem, jest to także metoda potwierdzenia diagnozy.

Zdarza się, że nowotworu wcale nie podejrze­wano, a stwierdza go anatomopatolog badając usunięte tkanki. Wtedy wykonuje się zdjęcia rentgenowskie lub tak zwaną scyntygrafię kości, aby sprawdzić, czy nie ma przerzutów. Scynty­grafia polega na podaniu dożylnym niewielkiej ilości substancji radioaktywnej, która wybiórczo odkłada się w aktywnej tkance kostnej, a którą wykrywa i rejestruje specjalne urządzenie. Nie jest to badanie swoiste dla raka. Wychwyt znacznika może być zwiększony także w innych stanach patologicznych, takich jak zapalenie stawów, stare złamania i łagodne schorzenia kości.

Charakter zmian pomaga niekiedy wyjaśnić prześwietlenie. Sporadycznie potrzebna jest biopsja podejrzanego fragmentu kości, którą wykonuje chirurg ortopeda.

Źródło: Kirk D., Poradnik medyczny – Choroby prostaty, Warszawa 2001

Zobacz nasz spot reklamowy

Reklama radiowa

Zobacz plakaty

Pionowy:

Poziomy:

Na skróty